Śmiałem się z Miliko i chłopaków. Sięgnąłem ręką po kubek, kiedy stolik zatrząsł się gdy naczynie z gorącą czekoladą przewróciło się. Spojrzałem na przyjaciół ze złością.
- Co wy sobie myślicie?! - krzyknąłem do nich. Momentalnie przestali się śmiać. - Ja tu się chcę odprężyć przy gorącym napoju kiedy wy...
- Spokojnie Aki - powiedział Maresuke. - Ja ci odkupię tę czekoladę, okey? Patrz, już lecę i nie wrócę dopóki nie będę miał picia dla ciebie - rudowłosy wstał i pobiegł do kontuaru.
Rozluźniłem się trochę.
- Wybaczcie - powiedziałem. - Chyba mnie trochę poniosło.
- Trochę? - parsknął Iso. - Mówiłem, że jesteś czekoladocholikiem.
- Ni jestem! - krzyknąłem waląc pięściami w stół.
- Pierwsza faza - mruknęła Miliko oglądając paznokcie. - Jeśli zaprzeczasz temu, że jesteś uzależniony, to na pewno jesteś uzależniony.
Patrzyłem przez chwilę na dziewczynę.
- Wiesz, że to nie ma sensu, prawda? - spytałem.
- Wiem - odparła patrząc mi w oczy.
W tym momencie Mare wrócił z moją czekoladą.
- Trzymaj, stary - rzekł wręczając mi kubek i siadając obok.
- W końcu czekolada - powiedziałem chwytając ją z ulgą.
- Uzależniony - stwierdziła Miliko.
- Nieprawda! - krzyknąłem.
- Udowodnij i jej nie wypij.
Przymrużyłem oczy patrząc na nią.
- Dobra - mruknąłem wręczając Maresuke naczynie z czekoladą.
- Ale już za nią zapłaciłem - jęknął. - Zrób chociaż łyk.
- Nie - powiedziałem stanowczo dalej wpatrując się w dziewczynę. To była walka na spojrzenia.
- Ej! - Isoruko zaklaskał by zwrócić na siebie uwagę. Spojrzeliśmy na niego. - Mamy ważniejsze rzeczy do roboty, niż kłótnie czy Aki jest czekoladocholikiem, bo wszyscy to doskonale wiemy...
- Ej! - zaprotestowałem.
- ...dlatego też - ciągnął czarnowłosy - skupmy się na rzeczach związanych z zespołem. Za kilka dni mamy występ, a według niektórych nadal brzmimy jak obdzierana ze skóry koza - tu spojrzał wymownie na Miliko.
<Miliko?>
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz